سنجش راهبردهای بهسازی و نوسازی بافت قدیم
سنجش راهبردهای بهسازی و نوسازی بافت قدیم
با تاکید بر ساختارهاي مدیریتی،اجتماعی و اقتصادي (نمونه موردی شهر بجنورد)
سید محسن موسوی[1]
زهرا نجفی، نفیسه گریوانی، سیما محمدزاده خانی[2]
موسسه آموزش عالي اشراق بجنورد-گروه شهرسازي- كيلومتر5 جاده اركان بعد نمايشگاه بين المللي
Seyyedmohsen.mousavi@gmail.com
چکیده :
یکی از مهمترین نتایج انقلاب صنعتی تشدید روند افزایش جمعیت شهرها بوده است که البته این مساله در کشورهای درحال توسعه با تاخیر و البته با سرعت بیشتری اتفاق افتاده است این رشد شتاب آلود جمعیت مدل ها و الگوهای توسعه شهری را دستخوش تغییراتی کرده است. مدل گسترش بی رویه شهری از جمله این پیامدها محسوب می شود گسترشی که آثار منفی بر فرسودگی بافت قدیم شهرها برجای گذاشته است. نواحی مرکزی شهرهای قدیمی با بی توجهی مدیریت شهری دچار رکود و فرسودگی گشتند. بسیاری از این بافتها با خروج مالکان و ساکنان قدیمی خود به مقصد مهاجران و اجاره نشینان کم درآمد مبدل گشته اند. فرسودگی کالبدی، ناهنجاری های اجتماعی ، ناکارآمدی زیرساخت ها و افت شدید اقتصادی از جمله مسایل مبتلا به این مناطق اند.روش تحقیق در این پژوهش توصیفی – تحلیلی می باشد و نتایج حاصل از بررسی های کتابخانه ای و عملیات میدانی که شامل مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه می باشداستفاده شده است. جامعه ي آماري در اين پژوهش 350نفر از ساكنین بافت فرسوده ي شهر بجنورد است که تجزیه و تحلیل آن با استفاده از مدل SWOT صورت گرفته است . مهمترین راهبرد در این خصوص نیز تکیه بر مدل عقلانی در راستای بهسازی و نوسازی بافت در چارچوب اصل مشارکت پذیری ساکنین و لحاظ نمودن شرایط محیطی جهت توانمندسازی این بافت در چارچوب اصالت بخشی می باشد.
واژگان کلیدی : بافت قدیمی، مدیریت شهری، نوسازی و بهسازی شهری، شرایط اقتصادی – اجتماعی، بجنورد
سیدمحسن موسوی