طراحی وبرنامه ریزی شهری ومنطقه ای

به گزارش پایگاه خبری شهر الکترونیک، در 40 سالی که خیابان اصلی کپنهاگ -اشتروگت- به یک محدوده کاملاً پیاده تبدیل شده است، برنامه ریزان شهری گام‌های کوچک بی‌شماری در جهت تغییر شکل شهر از یک مکان اتومبیل مدار به یک محیط شهروندگرا برداشته اند. فضاهای پیاده مدار مرکزی این شهر در طی یک برنامه 40 ساله از ابتدای دهه 1960 تا اواخر قرن گذشته به بیش از 6 برابر افزایش یافته اند. همین اقدامات سبب شد که کپنهاگ به عنوان یکی از موفق ترین شهرهای پیاده جهان در ژوئن سال 2004 پذیرای پنجمین کنفرانس بین المللی Walk 21 با شعائر شهرهایی برای مردم باشد.

جان گل، معمار دانمارکی و همکار مولف کتاب "فضاهای عمومی- زندگی عمومی"که مطالعه ای است درباره آنچه سبب می شود فضاهای شهر کپنهاگ کار کنند، در این باره می گوید: "در کپنهاک، ما پیشگام روش مطالعه سیستمی و ثبت مردم در شهر بوده ایم. بعد از بیست سال تحقیقات، ما قادر بوده ایم ثابت کنیم که این گامها چهار برابر بیشتر زندگی عمومی را ایجاد کرده اند." مدیریت شهر کپنهاگ برای تبدیل این شهر به یکی از بزرگترین شهرهای پیاده مدار جهان، برنامه ریزی گسترده ای را انجام داده است. در ذیل، برنامه 10 مرحله ای کپنهاگ برای ایجاد یک شهر پیاده مدار ارائه شده است1

1- تبدیل خیابانها به راههای اصلی کاملاً پیاده

شهر کپنهاک، خیابان اصلی سنتی خود، اشتروگت را در سال 1962 به یک راه کاملاً پیاده تبدیل نمود. این خیابان به دلیل مسیرهای پیچ در پیچ و باریک خود دارای شهرت بین المللی می باشد. در دهه های بعدی، آنها بتدریج خیابانهای مخصوص پیاده بیشتری را اضافه کرده، آنها را به مسیرهای با اولویت پیاده جاییکه عابران پیاده و دوچرخه سواران اولویت حرکت دارند اما عبور اتومبیل ها با سرعت پایین مجاز می باشد، متصل نمودند.

2- کاهش تدریجی ترافیک و پارکینگ

جهت ثابت نگه داشتن حجم ترافیک، مسوولان مدیریت شهری، شمار اتومبیل ها را در مرکز شهر از طریق حذف فضاهای پارکینگ به میزان 2-3 درصد در سال کاهش دادند. بین سال 1986 و 1996، شهر در حدود 600 فضای پارکینگ را حذف کرد.

3- تبدیل محوطه‌های پارکینگ به میادین عمومی

 اقدام به ایجاد خیابانهای پیاده، فضای محوطه ‌ای پارکینگ را آزاد کرده و شهر را قادر ساخت که آنها را به میادین عمومی تغییر شکل دهد.

4- متراکم و پایین نگه داشتن مقیاس

 ساختمانهای با فضای متراکم با ارتفاع کم به بادهای ملایم اجازه می دهند که از فراز آنها عبور کرده و مرکز شهر را معتدل تر و در معرض وزش بادهای کمتری نسبت به بقیه کپنهاک نگه دارند.

 5- احترام به مقیاس انسانی

معتدل ترین مقیاس شهر و شبکه خیابانی، پیاده روی را به یک تجربه رضایتخبش تبدیل کرده است؛ ساختمانهای تاریخی کپنهاگ با حالت تمکین مانندشان، سایبان‌های محافظ و راهروهایشان، فضاهای کشف نشده ای برای مردم ایجاد می کنند که بایستند و بنشینند.

6- ساکن کردن مردم در هسته مرکزی

اکنون بیش از 6800 نفر در مرکز شهر زندگی می کنند. آنها وابستگی‌شان را به اتومبیل از بین برده‌اند و در شب هنگام پنجره های روشن آنها به عابران پیاده حسی از ایمنی می بخشد.

 7- تشویق زندگی دانشجویی

 دانشجویانی که با دوچرخه به مدرسه می روند به حجم ترافیک نمی افزایند؛ برعکس، حضور فعال آنها، در روز و شب به شهر سرزندگی می بخشد.

 8- انطباق منظر شهر با تغییرات فصول

 کافه تریاهای سرباز، میادین عمومی و اجراکنندگان برنامه های خیابانی هزاران نفر را در تابستان جذب می‌کنند. میادین اسکیت روی یخ، نیمکت های گرم و گرم کننده‌های گازسوز در گوشه های خیابان، زمستان را در مرکز شهر لذتبخش می‌سازند.

 9- ترویج دوچرخه سواری

شهر کپنهاگ، خطوط دوچرخه سواری جدیدی را به وجود آورده و مسیرهای موجود را توسعه داده است. آنها با استفاده از فضای آزاد شده از طریق حذف پارکینگ در نزدیکی تقاطع ها، محل عبور دوچرخه ها را جانمایی کردند. در سال 2004 میلادی 34 درصد ساکنان کپنهاگ که در شهر کار می کنند، با دوچرخه به محل کار خود می رفتند.

10- در دسترس قرار دادن دوچرخه ها

کپنهاگ اولین شهری بود که سامانه دوچرخه کرایه ای را جهت تشویق مردم به استفاده از این شیوه حمل و نقل  راه اندازی کرد. مردم می توانند دوچرخه های شهری را در حدود 2 دلار و 50 سنت کرایه کنند؛ زمانیکه استفاده آنها تمام شد، به سادگی دوچرخه ها را در هر یک از 110 توقفگاهی که در اطراف مرکز شهر واقع گردیده است، رها کرده و پول آنها پس داده می شود.

 http://www.metropolismag.com